Περί "ανωνυμίας" ή πιο συγκεκριμένα: "περί ταυτότητας"

της Μέλιννας Καμινάρη

Το να δημιουργείς εικαστικό ή συγγραφικό έργο με αφορμή τα δικά σου βιώματα, προσπαθώντας να προσδιορίσεις κάθε φορά την σε συνεχή αλλαγή ταυτότητά σου, δεν είναι τελικά και τόσο προσωπική υπόθεση. Mας αφορά όλους, εφόσον και η ίδια η τέχνη καθορίζεται από πολύ συγκεκριμένες παραμέτρους. Άλλωστε καθετί προσωπικό είναι και πολιτικό και άρα συλλογικό. Το να γράφεις ή να δημιουργείς με αφορμή τον εαυτό σου είναι το να γράφεις / δημιουργείς αφορώντας σε άλλους.

Στην μεταμοντέρνα, ψηφιακή εποχή, η ταυτότητα είναι πολύπλοκη, διαταραγμένη, συνεχώς σε αλλαγή, ενίοτε κατασκευασμένη αλλά και χωρίς όρια. Η ερώτηση «ποιοί είστε;» εκφράζει την αγωνία αυτού του ίδιου που ρωτά. Ζητάει στην ουσία να περιχαρακώσει ή να αποσαφηνίσει την δική του ταυτότητα μέσω της σύγκρισής της με αυτήν κάποιων άλλων. Όμως ερευνώντας την υβριδιακή κατάσταση της ταυτότητας του σήμερα, η καίρια ερώτηση δεν είναι «ποιός είμαι;» αλλά «πότε - πού - πώς είμαι;» όπως εύστοχα εντόπισε η εθνογράφος Τριν¹.

Συνεπώς δεν έχει κανένα νόημα να αυτοκαθοριζόμαστε απλώς δηλώνοντας το ποίοι είμαστε αλλά προσδιορίζοντας συνεχώς το πότε -πού -πώς είμαστε.

Ένας από τους τρόπους εξερεύνησης της ταυτότητάς μας είναι η συμμετοχή μας μέσα σε μια «ανώνυμη» ομάδα, χρησιμοποιώντας τον εαυτό μας ή πλευρές του εαυτού μας ως σημείο εκκίνησης της διερεύνησης μεγαλύτερων θεμάτων. Ο σκοπός της συλλογικής αυτής προσπάθειας «αναδόμησης» / «reconstruction» είναι –τι άλλο;- η προσφορά νέας γνώσης: μια μικρή συμβολή στο να γίνει η ζωή μας πιο υποφερτή και ανθρώπινη.

Ποιά είμαι;: Mέλιννα Καμινάρη ή

Πότε είμαι; : 12/11/06,
Που είμαι; : reconstruction.gr, Αθήνα, Ελλάδα,
Πώς είμαι; : έτσι κι έτσι…

Εσείς;

© Μ. Καμινάρη / 'Things change' 2001

(1) Trinh, T. M-ha.: "Framer Framed", Routledge, New York,1992